moojin's blog th-TH http://moojin.storythai.com http://TVXQ ! <![CDATA[new look]]> http://moojin.storythai.com/200802/new-look เอ่อ...ว่าด้วยเรื่องโฉมใหม่ของสตอรี่ไทย และการแก้ไข theme

ตอนแรกตั้งใจล็อกอินเข้ามาบล็อกตัวเอง เพื่อจะดูโค้ดธีม

ด้วยความที่นึกในใจว่า คงจะมีหน้าให้อีดิทโค้ดเอง อะไรทำนองนั้น

แต่แล้วกลับมาเจอวิธีอิดิทที่มันแบบ จำกัดและมัดมือชกกันเกินไปอ่ะ

คือจะทำนอกกรอบไม่ได้ คือต้องดำเนินตามที่กำหนดมาไรงี้

หรือว่าตูหาหน้าที่เอาไว้แก้โค้ด css ไม่เจอหว่า

ไม่ได้จะอวดว่าตัวเองเก่งเลิศเลออะไรหรอก แต่ก็พอทำได้

อย่างน้อยมันคงจะดีกว่า ให้มาจิ้มจึ๊กๆ ตรงนี้แล้วขึ้นหน้าต่างให้เลือกเป็นสเต็ปๆ

มันดูง่ายก็จริง แต่มันจำกัดเกินไปหรือเปล่าคะ ?

หรือถ้าหาหน้าที่เอาไว้แก้โค้ดไม่เจอ หรืออนาคตพี่เค้าคงจะทำ เราก็จะรอ

แต่ถ้า อืม...มันไม่มีจริงๆ ก็คงเอาไว้ก่อน รอว่างจัดๆจะมานั่งจิ้มเล่น ตามสเต็ปๆ เหอๆ

]]> Wed, 20 Feb 2008 07:58:08 +0700 /new-look <![CDATA[อนาถ]]> http://moojin.storythai.com/200801/entry-14 นอนเช้าติดกันเป็นอาทิตย์ๆ (ไม่รู้ทำไรนักหนา) ก็ไม่นึกว่าร่างกายมันจะไม่ไหว
วันนี้ก็นั่งเล่นเน็ตปกติ แต่กลับรู้สึกหนังตามันหนักๆ
เลยหยิบหนังสือไปนอนอ่าน แล้วเปิดคอมโหลดไว้

อ่านไปอ่านมา สลบไปตั้งแต่ตอนไหนก็ไม่รู้ตัวอ่ะ
ตื่นขึ้นมาอีกทีงงไปเลย เกิดอะไรขึ้นกับชั้นเนี่ย ?

อารมณ์ตอนนั้น ต่อให้มีโจรบุกเข้ามาข่มขืนก็ไม่รู้สึกตัวอ่ะ
น็อกไปแบบไม่รับรู้อะไรเลย น่ากลัวว่ะ หากสักวันมันน็อกถาวรแล้วไม่ตื่น (ฮา)

เฮ้ออ...วันนี้ก็กะจะรีบนอน (ปาไปตี 3 แล้วนี่นะ) สักตี 4 จะไปนอน 5555+

ติดนิสัยแล้วแฮะ การนอนเช้าเนี่ย ว่าจะเปลี่ยนเวลานอนใหม่ก็ยังไม่ได้ทำสักที
เวลาดึกคือเวลาดาวน์โหลดไฟล์ของเรา และงานอื่นๆก็จะประเดประดังเข้ามาช่วงนี้แหละ

เฮ้อ...วันนี้โทรกลับบ้าน ป๊ะป๋าป่วยอีกแล้ว ช่วงนี้ป่วยบ่อยจังน๊า
โดนบ่นเรื่องไม่กินข้าวเช้าเป็นชุดเลย ก็รู้แหละว่าเป็นห่วง
แต่ไม่กินข้าวเช้ามา 3 ปีแล้วอ่ะ อยู่ดีๆจะให้ไปกิน ทำไม่ได้หรอก
สาเหตุหลักก็คือ การนอนเช้า แล้วไปตื่นเอาตอนโน้นน เลยมื้อเช้าไปนานแล้ว
จะเอาเวลาตอนไหนล่ะไปกิน ถึงกินก็กินไม่ลงอ่ะ ไม่เคย...

แม่ไปดูหมอดูมา หมอดูทักว่าเราต้องไปทำบุญล่ะ บอกว่าดวงดี
แต่ให้ไปปิดทององค์พระประธาน จะดีกว่านี้ เพราะจะมีคนมาอุปถัมภ์
ตอนแม่เล่าให้ฟังก็แอบขำ บอกให้ไปปิดทองหน้าพระ (ที่หน้าเศียร)
เออนะ ปกติ ปิดทองหลังพระมาตลอด (เปรียบเปรย) อยู่ดีๆให้ไปปิดหน้าพระ รู้สึกไม่ชิน 555+
ก็ต้องรอกลับบ้านนู่นแหละ อยู่ที่นี่จะให้ไปปิดทองที่ไหนล่ะ

พูดถึงเรื่องนี้แล้วก็คิดอะไรบางอย่างได้...

ไอ้การปิดทองหลัง โดยการทำดีแบบไม่ต้องหวังให้ใครเห็นหรือมารับรู้
การที่ได้เห็นคนที่เรารักยิ้มได้ มีความสุขมันก็ดีแล้วไม่ใช่หรอ
เค้าไม่จำเป็นต้องมารับรู้หรอก ว่าเราทำอะไรให้เค้าบ้างมากน้อยแค่ไหน
เพราะไม่ได้ต้องการจะไปอวดอ้าง ว่าชั้นทำแบบนี้ๆให้นะ ซาบซึ้งบุญคุณหรือเปล่า
ไม่ได้ต้องการให้เป็นแบบนั้นเลย แค่มีความสุขที่ได้ทำ แค่นี้ก็เพียงพอแล้ว

แต่...มีใครกำลังเล่นขี้โกงอยู่หรือเปล่านีา
พวกที่ชอบเอาความดีเข้าตัวเองทั้งๆที่ไม่ได้ทำอะไรเลยน่ะ
การเอาเครดิตของคนอื่นไป ทำให้ตัวเองได้หน้า คงจะภาคภูมิใจมากเลยสินะ
แต่ก็เอาเหอะ ไม่โกรธหรอก มันเป็นสิทธิ์ของคุณ
ถ้าคุณคิดว่ามันดีก็ืำทำต่อไปเถอะ สักวันพระเจ้าก็จะเห็นในสิ่งที่เราทำ

แค่ตอนนี้เรารู้ว่าเราทำอะไรบ้าง แค่นี้ก็เกินพอแล้ว

อัพบล็อกแบบเบลอๆ เหมือนใครเอาฆ้อนมาตีหัวเลย มึนไปหมด T^T




]]> Mon, 14 Jan 2008 02:35:12 +0700 /entry-14 <![CDATA[JongMin ?]]> http://moojin.storythai.com/200801/jongmin


ไปรื้อดูคลิปเก่าๆที่โหลดมา แล้วได้แต่ร้องกรี๊ดบ้าไปคนเดียว

และก็เป็นต้นกำเนิดให้เราบ้าคู่นี้ไปเลยเหอะ ตอนแรกว่าจะไม่วายกับน้องเกาะแล้วเชียว

แล้วก็หนีไม่พ้นสันดานเดิมตัวเอง ก็คนมันวาย อยู่ไหนมันก็จิ้นเว้ย ฮ่าๆๆ



เรื่องราวเกิดขึ้นในงานฉลองวันเกิดครบรอบ 16 ปี ของหนูมินฮวาน

อีเด็ก 2 คนนี้หลายรอบแล้ว จะทำเอาหัวใจวาย เล่นกันแต่ละอย่าง หนูไม่คิดแต่ป้าคิดนะลูก

เหมือนจะมีคนรีเควสให้น้องมิน(ของเจ้) ป้อนป๊อกกี้จงมิน ด้วยปาก ! (เอิ้กก)



น้องก็ทำตามซะด้วย ไม่มีการขัดขืน (ฮั่นแน่...)





คาบป๊อกกี้มาแล้วๆ





จริงๆจะไม่โดนก็ได้อ่ะนะ แต่จงมินมันจงใจเล่นนอกบท !





ใกล้เข้ามาอีกนิด อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกก...





แล้วก็....แล้วก้ออออออ... แว้กกกกกกกกกกกกกกก !! (เป็นเอามาก -*-)





แค่นั้นไม่กรี๊ดเท่าไหร่ แต่อีการเอามือมาคล้องคอลูกชายช้านนนนเนี่ย หมายความว่าไง เคลิ้มเชียว (- -")





แว้กกกกกกกกกกกกกก บรรยากาศหวานแหววมาก แต่มันยังไม่ทำให้จิ้นเท่ารูปต่อไป





จงมินมันเอียงหน้าหาองศาด้วยยยยยยย บดขยี้ๆ (?) เอาเข้าไป





พอหนูมินหลุดจากไอ้ปีศาจจูบมาได้ก็ถึงกับทำป๊อกกี้หลุดออกจากปาก ด้วยความตกใจ ที่เสียเฟิร์สคิสไปเสียแล้ว 5555+ (บ้า)



มีภาพเคลื่อนไหวให้ดูด้วย







จะไม่จิ้นเลยนะถ้าจงมินมันไม่โอบคอมินฮวานกับเอียงคอหามุมไปมาเนี่ย
ไม่เพียงแค่คลิปนี้ ถ้าสังเกตุดีๆ จะเห็นสองคนนี้หนุงหนิงกันตลอดเวลา หุหุ
โถ่ๆๆๆ มาทำให้คิดแล้วมารับผิดชอบเลยนะ จงมิน ฮ่าๆๆๆ

จบชีวิต เอ้ย จบความวายของตัวเองลงแต่เพียงเท่านี้...]]> Mon, 07 Jan 2008 02:38:33 +0700 /jongmin <![CDATA[sister !]]> http://moojin.storythai.com/200701/sister พอลุกไปอาบน้ำเย็นๆกลับมานั่งเล่นต่อ หายง่วงซะงั้น -*-
ให้นอนตอนนี้ก็คงไม่หลับหรอก มีเรื่องเครียดนิดหน่อย เครียดเรื่องไร้สาระซะด้วย (ฮา)
จริงๆแล้วเครียดเรื่องจะขอเงินแม่ยังไงดี ช่วงนี้ขอถี่เหลือเกิน รู้สึกว่าใช้เงินเยอะมากๆ
หมดไปกับเรื่องอะไรน่ะหรอ อันดัีบหนึ่งคือ เรื่องกิน จะถูกหรือแพงไม่สนขอให้อยากกินเป็นพอ
อันดับสอง ซื้อของ เช่น กระเป๋า รองเท้า ของกระจุ๊กกระจิ๊กสารพัด แม่ก็บ่นแหละ แต่ก็นะ...ชอบนี่

แวะไปเม้น hi5 ตอบกลับชาวบ้านมา ทำให้นึกหัวข้่อในการอัพไดวันนี้ออก

ย้อนไปเมื่อหลายปีก่อน เราได้มีโอกาสรู้จักพี่คนหนึ่ง ผ่านอินเตอร์เน็ตและคุยโทรศัพท์
ซึ่งก็ไม่นึกหรอกว่าความสัมพันธ์ของเรามันจะมาได้ไกลถึงขนาดนี้
นี่ก็เข้าปีที่...อืม (นับนิ้ว) ประมาณ 5-6 ปีได้แล้ว
จากตอนแรกที่ได้รู้จัก ยอมรับว่าพยายามมากที่จะสนิท และเป็นที่ยอมรับของคนอื่น
อยากเป็นน้องสาว อยากให้เค้ารักเรา อยากได้ความจริงใจจากเค้า
แต่เราก็ไม่มีอะไรให้เค้าหรอก นอกจากเริ่มจริงใจจากตัวเราเองก่อน
ผ่านเรื่องต่างๆมาด้วยกันก็หลายเรื่อง จากตอนแรกที่เค้าไม่เปิดใจรับเราเลย
ซึ่งก็แน่ล่ะ เป็นใครจากไหนก็ไม่รู้ อยู่ดีๆก็เข้ามา ใครจะมาอยากจริงใจด้วย
เวลาเ้ค้ามีปัญหา เราก็อยากรับรู้ อยากช่วยรับฟัง อยากปลอบทุกข์ด้วย
แต่เค้าก็ไม่ไว้ใจเรามากพอที่จะเล่าเรื่องพวกนั้นให้ฟังหรอกนะ

ไม่รู้สิอารมณ์นั้นพยายามจริงๆ อยากมีพี่สาวมากๆ พอนานๆไปก็เริ่มสนิท
จนทุกวันนี้ บอกได้เลยว่าเค้าเป็นพี่สาวคนเดียวที่เรารักมากและไว้ใจมาก
เป็นคนที่สามารถพูดคุยได้ทุกเรื่อง
แม้กระทั่งพ่อแม่ ถ้าเอ่ยชื่อพี่คนนี้ เป็นอันว่าไว้ใจ รับรู้
เราก็รู้มาตลอดว่าเรารักเค้า แต่บางทีก็ถามตัวเองเหมือนกันว่าเค้าล่ะ รักเราบ้างไหม
เพราะต่างฝ่ายต่างไม่เคยมานั่งบอกรัก หรือพูดอะไรหวานๆให้กันและกันเลย
ก็จนวันนี้เข้า hi5 พี่แกมาแล้วเจออะไรบางอย่าง ที่มันแสดงให้เราเห็นว่าเราเป็น 1 ในจำนวนคนที่เค้ารักนะ
ดีใจอ่ะ อย่างน้อยความจริงใจของเรามันก็ส่งไปถึง

ชีวิตนี้มีพี่น้อง 2 คนเป็นพี่คนโต มันก็ไม่แปลกนี่ที่จะมีอารมณ์อยากเป็นน้องดูบ้าง ^^

จะว่าไปตลอดเวลาที่เราคบกันมา เราไม่เคยทะเลาะกันเลยเนอะ
มีแค่ครั้งเดียวที่เค้าทำให้เจ๊น้อยใจ นั่นก็คือการที่เค้ามาชอบศิลปินกลุ่มหนึ่ง
ตอนนั้นเค้าก็รู้สึกผิดนะ แต่เจ๊ก็เข้าใจ แล้วมันก็ผ่านไปได้ด้วยดีเนอะ
คบกันมาตั้งแต่สมัยเรียน ไปงานรับปริญญา จนถึงเจ๊ทำงานแล้ว นานมากๆ

ไม่ว่าอะไรจะเกิดอะไรขึ้น อนาคตจะเป็นยังไง เค้าก็จะรักเจ๊ตลอดไปน๊า

ขอบคุณมากสำหรับทุกสิ่งทุกอย่างที่มีให้กันเสมอมา
ขอบคุณสำหรับความรัก ขอบคุณสำหรับกำลังใจ และคำปลอบ
ขอบคุณที่อยู่เคียงข้างกันเสมอมา ขอบคุณที่เข้าใจน้่องคนนี้

ความรักนี้มีค่ายิ่งใหญ่มากมายเหลือเกิน และจะรักษามันเอาไว้ให้ดีที่สุด !

^___________^,,


ปล. เดี๋ยวนี้รู้สึกว่าตัวเองกลายเป็นคนไม่เปิดใจรับใครเข้ามาง่ายๆซะแล้ว ถ้าเป็นไปได้ก็ไม่อยากให้ความจริงใจกับใครอีก
เพราะประสบการณ์เลวร้ายที่ได้เจอมาจากคนที่เราไว้ใจและ(เคย)รักมาก มันเจ็บปวดเจียนตายเลยล่ะ

อย่างงี้ล่ะน๊า เมื่อคนรับเค้าไม่ต้องการความรักจากเรา เค้าก็ขว้างมันกลับมา ยิ่งรักมากเท่าไหร่ ยิ่งเจ็บมากเท่านั้น

เข็ดแล้วล่ะ ต่อไปจะรักตัวเอง ... และคนที่เค้ารักเรา จาก ใจ จริง]]> Fri, 04 Jan 2008 07:19:52 +0700 /sister <![CDATA[HATE !]]> http://moojin.storythai.com/200701/hate Wed, 02 Jan 2008 01:34:12 +0700 /hate <![CDATA[Happy New Year 2008]]> http://moojin.storythai.com/200701/happy-new-year-2008
ผ่านไปอีก 1 ปีแล้วสิน๊า ปีที่ผ่านมาก็เกิดเรื่องราวต่างๆเยอะแยะมากมาย

มีทั้งร้องไห้ มีความสุข เศร้า ทุกข์ บ้า สารพัด จะว่าไปก็เป็นปีหมูที่มีแต่ความซวย

เริ่มต้นปีใหม่ด้วยรอยแผล หกล้ม -*- ถือว่าฟาดเคราะห์ต้อนรับปีใหม่ละกัน

ขอให้ปี 2008 เป็นปีที่มีความสุข ปราศจากความทุกข์ และโรคภัยไข้เจ็บทั้งปวง

สิ่งที่ไม่ดีก็ทิ้งไปหมดแล้ว ต่อไปจะเริ่มต้นใหม่ และรักตัวเองให้มาก
จะทำให้ตัวเองมีความสุข สิ่งไหนที่สร้างความทุกข์ให้ตัวเองจะเลิกทำให้หมด

Happy Happy Happy yeah !

..........................

To.พ่อแม่
ขอให้พ่อแม่มีความสุขมากๆ เป็นพ่อแม่ที่น่ารักและใจดีของลูกแบบนี้ตลอดไป
ขอให้ท่านทั้งสองสุขภาพแข็งแรง ร่ำรวยๆ และอยู่กับลูกไปนานๆนะคะ

To.น้องสาว
ขอให้น้องสาวตั้งใจเรียน เป็นลูกที่ดีของพ่อแม่ เป็นน้องที่ดีของพี่
อย่าดื้อให้มากนัก เชื่อคำสั่งสอนของพ่อแม่บ้าง ดูแลพ่อกับแม่ด้วยล่ะ

To.พี่ๆและเพื่อนๆทุกคน
ขอให้พี่ๆ เพื่อนๆ มีความสุขมากๆ สิ่งไหนที่ไม่ดีในปีที่แล้วก็ปล่อยมันทิ้งไป
ขอบคุณที่ร่วมทุกข์ ร่วมสุขด้วยกันมาตลอด ขอบคุณสำหรับกำลังใจดีๆที่มีให้กัน
ขอบคุณมิตรภาพที่หาไม่ได้จากที่ไหน ขอบคุณที่รักกัน...ขอบคุณจริงๆ

To.จินที่รัก
ขอให้จินมีความสุขมากๆ ตั้งใจทำงาน และมีผลงานให้พวกเราได้ชื่นชมไปนานๆนะ
ขอให้มีสุขภาพแข็งแรง ร่ำรวยๆ หวังว่าเราจะได้เจอกัน...อีกไม่นาน ฉันจะไปหาเธอ

To.คาเมะ
ขอให้คาเมะเป็นคาเมะที่น่ารักแบบนี้ไปนานๆ คาเมะทำดีแล้วไม่ต้องพยายามทำอะไรให้มันมากไปกว่านี้แล้วล่ะ
ไม่ว่านานจะเป็นยังไง พวกเราก็รักนาย มีความสุขมากๆนะ

To.น้องลิง
ขอให้สุขภาพแข็งแรง มีงานเยอะๆ เป็นลูกที่ดีของพ่อแม่ และเป็นเด็กดีแบบนี้ตลอดไป
ไม่รู้ว่าอีกนานแค่ไหนที่เราจะได้อยู่ด้วยกันแบบนี้ แต่ในทุกๆวันที่เหลืออยู่
สัญญาว่าจะรักน้องให้ดีที่สุด และจะทำให้น้องมีความสุขให้มากที่สุดเช่นกัน

To.เด็กๆในสังกัดทุกคน
ขอให้เด็กๆทุกคนเป็นเด็กที่น่ารักของเจ๊แบบนี้ไปนานๆ มีความสุขมากๆ และจะคอยติดตามผลงานตลอดไป

To.soulmate
ไม่รู้ว่าตอนนี้เธออยู่ไหน อยู่ส่วนใดของโลกนี้ มีตัวตนหรือว่าไม่มี
แต่ก็ขอให้เธอรู้ไว้ว่าฉันยังรอเธออยู่ ขอให้เธอมีความสุข
แล้วหวังว่าสักวันหนึ่ง เราจะได้พบกัน...

To.ตัวเอง
ขอให้ตัวเองมีความสุขมากๆ ปราศจากโรคภัยไข้เจ็บ สุขภาพแข็งแรง
หาเวลาไปออกกำลังซะบ้างก็ดี (-*-) ไม่ว่าเรื่องอะไรจะเกิดขึ้นก็อย่าอ่อนแอ สู้่ๆ อดทนไว้
ตั้งใจเรียนจะได้รีบจบ รีบทำงาน มีเงินมาตามผู้ชายเร็วๆ
เรื่องไหนที่มันไม่ดีก็ลืมมันไปซะ เอาตัวเองเป็นที่ตั้ง ทำทุกอย่างให้ตัวเองมีความสุขเป็นพอ
รักตัวเองให้มากๆ Fight !

อวยพรครบแระ เริ่มมึน เยอะจัด

สวัสดีปีใหม่นะคะทุกคน มีความสุขมากๆ เย้ๆ

ปล. เจ็บหัวเข่า แผลบวมเป่งเลย ฮือๆๆ T_T]]> Tue, 01 Jan 2008 00:00:14 +0700 /happy-new-year-2008 <![CDATA[today after tomorow]]> http://moojin.storythai.com/200712/today-after-tomorow หลังจากที่ดองมานาน... ปีนี้ได้ของขวัญปีใหม่ให้กับตัวเอง
รองเท้าผ้าใบ แพงที่สุดตั้งแต่เคยซื้อรองเท้ามาเลย
และแน่นอน ... ยังไม่ได้บอกแม่ T___T
แม่ให้เงินมาฉลองปีใหม่ก็จริง แต่ก็ต้องเก็บ อดออมไว้ตามผู้ชายปีหน้า หุหุ
ก็ได้รองเท้าคู่นี้แหละมา ก็เอาเหอะ กินน้อยๆ ประหยัดๆ เงินก็คงมี
แต่กินน้อยๆมันก็พอไหวอยู่หรอก แต่กินถูกๆนี่ทำยากจริงๆ 5555+

ปีนี้ไม่ได้กลับบ้าน ก็อยู่มันเหงาๆคนเดียวนี่แหละ
ทำไงได้ อายุอานามก็ปาเข้าไปปูนนี้แล้ว ยังหาคนร่วมเคาท์ดาวน์ไม่ได้เลย
แล้วเพื่อนๆกูมันหายไปไหนหมดวะเนี่ย ? อย่าบอกนะว่ากลับกันหมด
ฉลองหน้าคอมฯ คนเดียวก็ได้วะ ไม่แคร์ เลือกเองนี่หว่า ว่าจะอยู่คนเดียวแบบนี้

จะโสดไปอีกกี่ปีน๊าเรา...

ปีหน้าคงเป็นปีที่ต้องตั้งใจทำอะไรเป็นจริงเป็นจังได้สักทีแล้ว
จะเรียนจบแล้ว มัวแต่เล่นๆ มันจะไม่จบเอา
คงต้องหันมาใส่ใจกับการเรียนให้มากขึ้น มันก็อยากจบแล้วอ่ะนะ
อยากทำงาน อยากมีเงินเก็บ อยากได้นู่น ได้นี่มากมาย
จะพึ่งพ่อแม่แบบนี้ไปตลอดก็คงจะไม่ได้หรอก

ไว้่พรุ่งนี้จะมาอัพฉลองเข้าสู่ปี 2008 อีกที

............................

มีเรื่องบางเรื่อง อยากจะอัพย้อนหลัง ก่อนที่จะลืมว่าเกิดอะไรขึ้น -*-

การไม่คาดหวังอะไร บางครั้งมันก็ได้ผลตอบรับเกินคาดจริงๆนะ
เพราะบางทีถ้าเราคาดหวังกับอะไรมากไป แล้วเราไม่ได้อย่างที่หวังเราก็จะผิดหวังใช่ม๊า
แต่ถ้าไม่คาดหวังอะไรเลย ถึงไม่ได้อะไรเราก็ไม่รู้สึกอะไร เพราะเราไม่ได้หวัง
แต่ถ้าเราได้มันมาล่ะ ก็คุ้มสุดแสนคุ้มเลยล่ะ ใช่ป่ะ

เหมือนอย่างวันนี้ ไม่นึกไม่ฝันว่าน้องจะยิ้มให้
คงไม่มีใครเข้าใจ และรับรู้ความรู้สึกนี้ได้ หากไม่เจอกับตัวเอง
มันเป็นรอยยิ้ม ที่เค้ายิ้มให้เราแค่คนเดียวอ่ะ ไม่ใช่ยิ้มผ่านๆ หรือจะเป็นใครก็ได้ที่ได้รับมัน
น้องเค้าตั้งใจยิ้มให้เรา บอกตามตรงว่า วินาทีนั้น ปลิ้มสุดๆเลย
ตอนแรกนึกว่าตาฝาด แต่เพื่อนก็ช่วยยืนยันว่ายิ้มให้จริงๆ

ก็ไม่อยากจะเข้าข้างตัวเองหรอกว่าน้องมันจำหน้าได้ หรือพิสวาทอะไรขึ้นมา
แม้ว่าจะตามน้องมันมานาน 2 ปีแล้วก็เหอะ แต่เป็น 2 ปีที่ไม่เคยเข้าไปใกล้ชิด
เลยทำให้ไม่มีอะไรที่พอจะทำให้มั่นใจเลยว่าน้องจำเราได้จริงๆ
แม้นี่มันจะเป็นครั้งที่ 2 แล้ว ที่น้องแสดงออกว่าน้องจำได้
2 ปีที่ผ่านมาได้แต่ตามอยู่ห่างๆ ไม่เคยไปเสนอหน้า หรือบอกชื่อให้เค้าจำ
ทำได้แค่้คอยซัพพอร์ทห่างๆเรื่อยๆมา ไม่รู้ก็ไม่เป็นไร ไม่ต้องการ แค่ได้ทำก็พอแล้ว
แต่พอรู้ว่าจำกันได้แบบนี้ เล่นเอายิ้มไม่หุบเลยว่ะ ทุกสิ่งที่ทำไปรู้สึกว่าคุ้มค่า
ดูรูปที่ถ่ายติดตอนนั้นมาทีไรก็รู้สึกเหมือนหัวใจมันพองโตทุกที
นี่แหละน๊า ที่เค้าเรียกว่ารูปแห่งความทรงจำ ที่มองทีไรเป็นต้องยิ้มทุกที

ก็อยู่ดีๆเล่นมามองหน้าแล้วยิ้มให้แบบนี้ ไม่รักไงไหวล่ะคะ
น่ารักเกินไปแล้วล่ะ ไม่ทันได้ตั้งตัวด้วย ดีใจมากๆ

แต่.......................

...........................

ถ้าเรื่องทุกอย่างมันเกิดขึ้นเมื่อปีที่แล้ว

เราคงจะดีใจกว่านี้ไม่รู้กี่เท่าเนอะ

น่าเสียดายตรงที่....

มันสายไปเสียแล้วน่ะสิ กับความรู้สึกแบบนั้น

]]> Mon, 31 Dec 2007 02:57:55 +0700 /today-after-tomorow <![CDATA[Friday ?!]]> http://moojin.storythai.com/200711/friday
ตอนแรกอ่าน แอบเศร้าเล็กน้อย ตามประสาผู้เคร่งในลัทธิ ฮ่าๆๆ

เนื้อหาข่าวก็ประมาณว่า คาเมะนัดนางแบบสาวอายุประมาณ 20 ไปออกเดทที่ร้านอาหารอิตาเลี่ยน

เห็นรูปเล็กๆ มันก็ไม่แจ่ม พอมาเห็นรูปใหญ่ อยากจะขำเลย ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ

ดูเอาเองเหอะ... นี่หรอนางแบบ ? ถ้าบอกว่าเป็นนายแบบ(ที่เพิ่งเดบิวต์ ?) ยังจะพอเชื่อหน่อย


credit : dream_girl @ fixxx

ผู้หญิงที่ไหนกัน ใส่เข็มขัดหัวควายเบ้อเริ่มขนาดนี้ แล้วดูผ้าพันคอปิดซะมิด โผล่ตากะหัวมาหน่อยๆ

หน้าอกก็ออกจะแบนราบ หุ่นผู้ชายชัดๆ อีกอย่างสร้อยที่คออ่ะ คุ้นเหลือเกิ๊นน

แล้วไปดูอีกรูป ที่ถ่ายด้านหลัง เดินตูดบิดๆ ฮ่าๆๆๆ ก็ยิ่งมั่นใจ

นั่งมอง นอนมอง ตีลังกามอง ยังไงก็ผู้ชายว่ะ ทำให้คิดไปถึงคนนั้น เอ...จะใช่ไหมหนอ ?

ก็รู้ๆกัน ว่าความสัมพันธ์ของสองคนนี้มันมี something (?) อยู่

เวลาแสดงออกว่ารักกันทีไร ไม่นานก็โดนตาลุงจับแยก แล้วช่วงนี้เค้าก็เริ่มจะกลับมาเลิฟๆกันแล้ว

ถ้าคิดตามความคิดตัวเอง เค้าก็คงไม่อยากจะให้เป็นข่าว ว่าไปไหนมาไหนกันสองคน

เดี๋ยวก็จะกลายเป็นเพิ่มเชื้อไฟให้กับข่าวเดิมอีก อ่ะนะ เปิดๆมาเหอะ เชื่อว่าแฟนๆรับได้ว่ะ

ดีไม่ดี อาจจะดังกว่าเดิมด้วยซ้ำ ลัทธินั่งลุ้นกันจนตาเหลือกแล้วเนี่ย

แต่ก็เอาเหอะ ไม่ว่าคนในรูปจะเป็นใครก็ตาม แต่มั่นใจ ว่าไม่ใช่ผู้หญิง !

อย่างน้อยก็โล่งใจ ที่น้องคบผู้ชาย ฮ่าๆๆๆๆ ถ้าคบผู้หญิงอ่ะ กูเศร้า (บ้า)

เอาเป็นว่าประเด็นนี้ตัดไป กูปลื้มมมมม จบ !

เชื่อมั่นในลัทธิเว้ยย ลัทธิจงเจริญ !!!!

............

จินให้สัมภาษณ์ในหนังสือ boao น่ารักมากอ่ะ สิ่งที่อยากให้หายสาบสูญไปจากโลกนี้

จินตอบ ปาปารัซซี่ ฮ่าๆๆๆๆ สมกับเป็นคำตอบของอาคานิชิ จิน

ไม่ว่าจินจะเป็นยังไง เป็นแค่ผู้ชายธรรมดาๆ หรือต่อให้เป็นเทวดามาจากไหน ฉันก็ร๊ากกกกกเธอ...


ปล. เย็นนี้จะกลับบ้านแล้ว ขอพรให้ตัวเองปลอดภัย ถึงบ้านโดยสวัสดิภาพนะ (^^)V]]> Sat, 10 Nov 2007 03:06:50 +0700 /friday <![CDATA[shopping !]]> http://moojin.storythai.com/200711/shopping
แต่ก็เหนื่อยยยยยยยยสุดๆเช่นกัน ช็อปทีกลับมาก็แทบจะสลบคาบันได

วันนี้ไปแร่ดพันทิพย์ แพลนตินั่ม ประตูน้ำ และต่อด้วยหน้ารามฯ

เรื่องหมดเงินเยอะไหมไม่ต้องถามถึงเลย หมดตัววววววว

แบงค์พันปลิวว่อนออกจากกระเป๋าอย่างรวดเร็ว งือๆๆ T_T

ไปแพลนตินั่มได้ชุดแซ่กกับผ้าพันคอ ไปพันทิพย์ได้แผ่นเปล่ามา 1 กล่อง เพราะเครื่องเต็ม

ข้ามไปฝั่งประตูน้ำ ไม่ได้อะไรเลย ต่อด้วยหน้ารามฯ

ได้ตุ้มหู 2 คู่ แล้วทีเด็ด ยาทาเล็บ 9 ขวด !!!!!

ก็ซื้อมาได้เนอะคนเรา เพราะโฆษณา D Tac feel good แท้ๆ ที่ทำให้กูเป็นเอามาก ฮ่าๆๆ

เอาเหอะ จะได้ไม่ต้องซื้ออีกบ่อยๆ ซื้อทีเดียวเอาให้สะใจ

ผลสรุปคือ ตังค์หมด ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ (หัวเราะทั้งน้ำตา)

เหนื่อยมากๆ ปวดขาสุดๆ จริงๆ ปวดตั้งแต่คอ ไหล่ หลัง ขา

มองของที่ซื้อๆมากองแล้วก็...ได้แต่ถอนใจ แพงได้อีก...

เอาล่ะ...ไปนอนแล้วดีกว่า เหนื่อย เดินทั้งวัน ไม่ไหวแล้ว...

ปล. ไปลองจับ fuji finpix 8000fd มาแล้ว เครื่องเล็กและเบากว่าที่คิด เห็นแล้วลืม 6500fd ไปเลยอ่ะ
กรี๊ดดดดดดด รอหน่อยนะจ๊ะ ไม่เกืนเดือนนี้จะกลับไปสอยมาเป็นของตัวเองให้ได้]]> Sat, 03 Nov 2007 20:58:44 +0700 /shopping <![CDATA[นิสัย...]]> http://moojin.storythai.com/200710/entry-13 Wed, 24 Oct 2007 03:08:50 +0700 /entry-13